Positive nature:
Cancers have forgiving natures, normally know a
problem before someone open their mouths.
They are effected greatly by the moon and water.
Very nurturing, mother like and often shrewd.
Negative Nature:
Sometimes absorb others emotions
and are considered too clingy, moody, depressive and even devious.
Considered the Yin ind the astrology world and are very unstable,
emotional wise. Like to moon as some compares.
Ik haat mezelf.
Ik kan niet kiezen.
Ik zit met mezelf in de knoop.
Ik weet even niet meer wat ik wil.
Ik weet even niet meer wat ik voel.
Bah, wat een klotezooi is dit zeg.
Stomme kutgevoelens.
Stomme kutmensen.
Stomme kut ik.
BAH
Onweer.
Heerlijk.
Niet iets wat het overgrote deel van de menselijke bevolking met me eens is.
Heerlijk om bij in slaap te vallen. En dan het getik van de regen tegen het dak en het raam.
Helaas is het nu ook een en al onweer in mijn hoofd. Een storm in een glas water. Mijn eigen mini-stormpje.
Nu wacht ik nog op de regen, om alles weer af te koelen. De gemixte gevoelens weg laten spoelen door het neergutsende zuiverende water- go Spa. *kuch*
Ik heb de kriebels in mijn buik. In mijn buik en in mijn maag. Al ongeveer twee dagen krijg ik nog amper een hap door mijn keel. Zelfs nu heb ik van die irritante kriebels. En dat voor iemand die ik nu ongeveer al een jaar ken! ..Tenminste, ik dénk dat het voor die ene persoon is. En nee, dat is niet degene waar ik het een aantal posts geleden over had. Dat is het ergste gedeelte.
Serieus, waarom kan ik niet normaal bij één persoon blijven in plaats van steeds naar een ander te jumpen. Who’s next? Sinterklaas?!
*zucht* ach. En dan weet ik nog niet eens of het wederzijds is. Ook al weet ik ondertussen dat ik niet afzichtelijk lelijk ben -soms- en dat ik ook wel eens nagekeken word. Maar dannog, misschien ziet hij me niet op die manier. Misschien wil hij alleen vrienden zijn.
Waarom heb ik zo’n grote fantasie?! BAH. fantasie en werkelijkheid gaan een beetje door elkaar.
Wat wel zo is. Bij hem voel ik me op mijn gemak. Ik heb er geen moeite mee om met hem te praten, en hij is ook niet zo irritant op msn als die jongen waar ik het eerder over had.
Het enige wat ik nu wil is dat hij online komt, en dat het zaterdag is en ik hem weer kan zien… pfft, het leven is hard ¬¬
Ik wil gewoon, knuffelen en mweh, lievvvve dingen <3
Dit zou ik eigenlijk bij “Diepe Zuchten” moeten plaatsen. Helaas is dat geen categorie van mijn blog, en die wil ik ook niet maken.
Ach shit.
Mo
Waarom maakt het me uit wat anderen wel niet zouden gaan kunnen denken over de persoon die ik leuk vind?
Waarom maak ik me druk over het feit dat iemand wel of niet populair is.
Het gaat er toch om dat ík die persoon leuk vind? Of niet soms.
Op sommige momenten snap ik mezelf even niet meer…
En alweer.. tsja
I can’t help it.
De hele tijd heb ik het proberen tegen te houden. Maar ach, who cares. Daar gaatie weer.
Stomme jongens.
Wat een gezeik zeg. Of eigenlijk ook weer niet.
Waarom weet ik niet wat ik zelf wil?
Waarom typ ik steeds het woord waarom in mijn blogs? Waarom kan ik geen normale beslissing nemen?
Het begint erop te lijken dat ik bindingsangst heb of zo. Telkens als iemand naar mijn gevoel te dichtbij komt doe ik een stap achteruit. Best irritant.
Waarom doe ik zo moeilijk?
Is dat omdat ik mijn ‘eigenwaarde’ wil behouden, niet zomaar mijn eerste aan de eerste de beste weg wil geven? Of is het omdat ik nerveus ben, misschien wel laf?
Misschien zal de tijd het leren.
Als het maar niet te lang duurt.
Mo
Stom gedoe..
Mo
Waarom…
Waarom is er altijd zo’n vergelijkingsdrang.
Waarom moet er altijd met andere mensen vergeleken worden?
Waarom kan men niet goed genoeg zijn van zichzelf?
Waarom moet men elkaar naar beneden halen om zichzelf beter te voelen?
Waarom geldt dat ook voor mij?
Mensen zijn kuddedieren.
Waarom moet ik daar één van zijn?
Waarom moet ik mezelf altijd vergelijken met anderen?
Waarom kan ik niet goed genoeg zijn van mezelf?
Waarom heb ik daar constant bevestiging over nodig?
Waarom… ja, waarom eigenlijk?
Waarom moet men soms zo moeilijk doen over dingen?
Nou, dáárom!
Hoe zou het leven anders zijn?
Geen uitdaging
Nooit meer miserabel
Alleen maar leuke en makkelijke dingen.
Zou het leven dan niet vreselijk saai worden?
Is de mens niet juist zo geschapen dat het zo nu en dan een beetje stress en misère nodig heeft?
Achja, shit happens all the time.
Mo
Hoi, ben ik weer.
Tsja, het is weer zover. Het andere geslacht. Dit lijkt wel een eeuwig terugkerend thema op mijn blog 
Ik snap mijn eigen gevoelens niet meer. Ik heb kriebels, en niet zo’n beetje ook. Dikke vlinders in mijn buik.
Aan de andere kant heb ik een heel ander gevoel. Onbeschrijfelijk. Iets wat me tegenhoud. Misschien de manier waarop hij is op msn. Zo, open. Zo, té duidelijk. Zou hij dat alleen bij mij doen, of ook bij anderen?
het is zo verwarrend. Hij deed al zo vanaf het begin, en hij kent me niet eens echt.
Eerst had ik ook dit gevoel, voor de tijd dat ik hem drie maanden niet gesproken had, alleen minder, en ik hield het zelf meer tegen.
En toen… dat ene moment. Fuck.
Ja, toen ik hem in het echt zag schrok ik me dood. Op msn is het zo anders. Hij is gevoelig, lief, maakt steeds complimenten. Verlegen zelfs, tenminste dat denk ik. Want ja, wie zegt dat hij dat niet bij elk meisje doet?
Oke, stel dat hij dat alleen bij mij doet. Stel dat hij me echt leuk vind. Wat dan? Een relatie aangaan?
Ik weet het niet…
Maar weer even terug. In het echt, hij was echt. Ja, ik weet het niet. Zijn uitstraling was gewoon… mooi of zo. Niet dat hij superknap is. Maar z’n stem is laag (duh) en hij is lang en ja, gewoon. Het is een bepaald gevoel.
Nu ben ik dus bang dat ik dat gevoel kwijt ga raken. Want op msn is het zo anders. Soms vraag ik me af of ik ook anders ben op msn dan in het echt. Sommige mensen hebben dat. Misschien is hij in het echt ook wel zo, dat weet ik niet. Maar ik ben best zenuwachtig voor over een paar weken. Op msn klikt het wel, we kunnen leuk met elkaar praten en zo. Maar zal het in het echt ook zo gaan?
Pfft…
Misschien kan iemand hier zn licht over laten schijnen? XD
Bye, Mo
